Food for bubble thougths

Ζητειται φως.

Τις τελευταίες μέρες στο μυαλό μου γυρνάει το εξαιρετικό βιβλίο του Αντώνη Σαραμάκη ”Ζητείται ελπίς” από το οποίο εμπνεύστηκα και τον τίτλο του άρθρου μου.

Η εποχή έχει ανάγκη από φως, υπομονή και εν γένει θετικά συναισθήματα.

Τις τελευταίες μέρες όλοι συζητούν για την κακή ψυχολογία της μάζας.

Θα ήταν αφύσικο να συζητάμε για καλή ψυχολογία καθώς κάτι τέτοιο θα σήμαινε είτε ότι πάσχουμε από έλλειψη ενσυναίσθησης είτε ότι λαμβάνουμε παραισθησιογόνες ουσίες.

Οποιοσδήποτε διαβάζει τα τρέχοντα ζητήματα της επικαιρότητας, θεωρώ ότι εκπλήσσεται όσο και εγώ για όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Υπάρχει σημαντική καταπάτηση των ατομικών ελευθεριών όχι μόνο λόγω των μηνυμάτων που στέλνουμε για τις μετακινήσεις μας αλλά κυρίως λόγω της αυξημένης αστυνόμευσης που μας δημιουργεί φόβο.

Είναι τρομερό δε, το πόσο άγχος προσθέσαμε στην ζωή μας με την απαγόρευση της κυκλοφορίας κατά τις νυχτερινές ώρες. Οδηγούμε εννέα παρά τέταρτο το βράδυ σαν τρελοί λες και είμαστε εγκληματίες που κρύβουν πτώμα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου.

Η πανδημία συνεχίζεται και απαιτεί από όλους μας απόθεμα ψυχής.

Προσέχουμε εμάς και τους οικείους μας δεν σημαίνει ότι κλείνουμε τα μάτια σε όλες τις αυθαιρεσίες και τους παραλογισμούς της εποχής. Σε οτιδήποτε συμβαίνει καλό είναι να υπάρχει μια περαιτέρω διασταύρωση των πληροφοριών.

Ας μείνουμε αισιόδοξοι, ας προσέχουμε την υγεία μας και ας ελπίσουμε ότι σύντομα θα βρούμε το φως που μας αξίζει.

Enjoy whatever you can. Enjoy the bubbles.

Leave a Reply

Your email address will not be published.